கடவுளை கடந்து செல் – பகுதி 3!

கடைசி பதிப்பில்.. ஒரு மாநிலத்தின் பொறுப்புகள் மிகுந்த  ஒரு அரசியல்வாதியை சந்தித்த நாம்..  மேற்கொண்டு பலதரப்பட்ட மக்களை சந்தித்தோம்.. அதன் பதிவுகளை மிக விரைவில் அளிக்கிறேன்..

அதன்முன்பு ஒரு சின்ன தேடல். உலகிலுள்ள கடவுள் நம்பிக்கையாளர்கள், பகுத்தறிவாளிகள். இதில் யாருடைய வாழ்வாதாரம் போதுமான அளவு உள்ளது?

என் தேடலில் சிக்கிய தீர்வுகள் இவையே..

ஜப்பான் நாட்டில் 60-65% மக்களுக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாது. வியட்நாமில் 81% மக்களுக்கு கடவுள் நம்பிக்கை இல்லை. ஐரோப்பாவில் உள்ள முன்னேறிய பெரிய நாடுகளில் 40-50% மக்களுக்கு கடவுள் நம்பிக்கை கிடையாது

கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாத ஜப்பானியர்கள் கடவுள் நம்பிக்கை அதிகமாக உள்ள அமெரிக்காவையோ அல்லது இந்தியாவையோ விட எந்த வகையிலும் குறையவில்லை. உழைப்பிலும் சரி, டெக்னாஜிலும் சரி, அறிவியலிலும் சரி, தத்துவங்களிலும் ஜப்பானியர்கள் யாருக்கும் என்றும் இளைத்தவர்கள் அல்ல!

கடவுள் பக்தியில்லாமல் மனசாட்சியுடன் நடந்து அறிவியலில் சாதிக்கலாம், சந்தோஷமாக வாழலாம், கடின உழைப்பும் உழைக்கலாம் என்பதை நாம் இதிலிருந்து உணரவேண்டும். ஒருவருடைய மத, கடவுள் நம்பிக்கையும், அவர்களுடைய சாப்பிடும் உணவுவகைகளும் ஒருவருக்கு அறிவையோ, திறமையையோ கொடுப்பதில்லை என்பதை நாம் தெரிந்துகொண்டு கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள்தான் சாதிக்க முடியும் என்கிற மூட நம்பிக்கை யிலிருந்து நாம் விடுபட வேண்டும். இதை பறைசாற்றவே இந்த என் எழுத்துக்கள்!

கடவுளை நோக்கிய வேண்டுதல்கள் / நம்பிக்கைகள்.. ஒரு ஆதாரபூர்வமான சோதனை!

கடவுள் நம்பிக்கையை தோண்டி துருவ, முதன் முதல் இதைப் பற்றிய ஒரு முயற்சியை மேற்கொண்டது பிரான்சிஸ் கல்தோன். இவர் டார்வினின் சகோதராக இருக்கலாம் என கருதப்படுபவர். ( அது குடும்ப பிரச்னை, நம்ம பிரச்சனைக்கு வரலாம்.)

2006-ம் ஆண்டு  பகுத்தரிவாளிகளின் சோதனையை ஒரு அறிவியல் சோதனை மேற்கொள்ளப் பட்டது: H.Benson et al. “Study of the therapeutic effects of intercessory prayer (STEP) . நடத்த பொருளுதவி செய்தது மதச்சார்புள்ள டேம்ப்லேடன் Foundation. இதற்காக செலவிடப்பட்ட காசு 2.4 மில்லியன் அமெரிக்கன் டாலர்கள்!

இதில் மூன்று குழுக்களாக நோயாளிகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்களாம்; மொத்தம் ஆறு மருத்துவ மனைகளிலிருந்து 1802 நோயாளிகள்; எல்லோருமே coronary bypass surgery செய்து கொண்டவர்கள். ஒரு குழுவிற்காக கூட்டு வழிபாடு நடந்தது (experimental group); இன்னொரு குழுவிற்கு(control group)அப்படி ஏதுமில்லை. யார் யாருக்காக வழிபாடு நடக்கிறதென்பது நோயாளிகளுக்கோ, மருத்துவர்களுக்கோ,யாருக்குமே தெரியாது. வழிபாடு நடத்துபவர்களுக்கும் கூட நோயாளிகளைப் பற்றிய எந்த விவரமும் தெரியாது. அவர்களுக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் ஒவ்வொரு நோயாளியின் இனிஷியலும் முதல் பெயரும் மட்டுமே.

நோயாளிகளில் மூன்றில் ஒருகுழுவிற்காக வழிபாடு நடந்தது; ஆனால் அவர்களுக்கு அது தெரியாது.(Experimental Group). இரண்டாவது குழுவிற்காக வழிபாடு ஏதுமில்லை; அவர்களுக்கு அது தெரியாது. (Control group). மூன்றாவது குழுவிற்காக வழிபாடு நடந்தது; அது அவர்களுக்கும் தெரியும்.

மூன்று குழுக்களுக்கும் நடுவில் எந்தவித வித்தியாசமுமில்லை என்பதே American Heart Journal-ன் ஏப்ரல் 2006-ல் வந்த முடிவு.

சில நோயாளிகளுக்கு மட்டும் தங்களுக்காக வழிபாடு நடக்கிறதென்பது தெரியும். இதில் ஆச்சர்யதக்க விஷயம் என்னவென்றால், தங்களுக்காக வழிபாடு நடக்கிறதென்பதைத் தெரிந்திருந்த நோயாளிகள் மற்ற நோயாளிகளை விடவும் அதிகமான உடல் கேடுகளுக்கு உட்பட்டார்கள். ஒருவேளை அவர்களிடம் எதிர்பார்ப்புகளும், அதனால் ஏற்பட்ட அதீதமான டென்ஷனும் காரணமாக இருக்கலாமோ!? ஒரு ஆராய்ச்சியாளர், ‘பொதுவழிபாடு நடத்த வேண்டிய அளவிற்கு தங்கள் உடல் நிலை மோசமாக இருக்கிறதோ’ என்ற அச்ச உணர்வுகூட ஒரு காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என்றார்.

கேலியும் கிண்டலும் செய்யப்படுவதற்கான ஒரு ஆராய்ச்சிதான் இது. அதுபோலவே நடக்கும்போதும் நடந்து முடிந்த போதும் பலவிதமாக இந்த ஆராய்ச்சி கேலி செய்யப்பட்டது. அதைப் போலவே முடிவுகள் தெரிந்த பிறகு பலவித காரண காரியங்கள் கடவுள் என்றொரு நம்பிக்கைக்காய் தரப்பட்டன.

கடவுள் நியாயமான வேண்டுதல்களை மட்டும்தான் கேட்பார் இல்லையா? அதனால்தான் இதில் அவர் கருணைகாட்டவும் இல்லை. என்ற கூற்றுகளும் எழவே செய்ததாம்.

சரி மீண்டும் கடவுள் இருக்கிறாரா என்ற கேள்வியை இங்கே எழுப்புவோம். ( இந்தக் கேள்வி மூட நம்பிக்கையை களையவே ஆகும். எப்பொழுதும் மதங்களையோ, கடவுள்களையோ கிண்டல் செய்ய அல்ல.)

அறிவியலைப் பொறுத்தவரை பிரபஞ்சமானது,

1.தொட்டுணரும் பொருள்,

2.உணர்தலால் உணரும் பொருள்.

ஆகிய இரண்டு விஷயங்கலாலனது. உடனே கடவுளை உணர்தலால் உணரும் பொருளாய் அடைக்க முர்ப்படக்கூடது.

பொதுவாக தொட்டுணரும் பொருள் என்பது கல், கண்ணாடி, கட்டை, நான், நீங்கள் ( கையால் தொட்டு உணரக்கூடியவை)  இவைகளை ஆதாரமாகப் அறிவியல் தனிமங்கள் ( கார்பன், துத்தநாகம், பொட்டாசியம்.). இன்னும பதம் பிரித்துப் பார்த்தால் ப்ரோட்டான்,நியூட்ரான்,எலக்ட்ரான்கள. இந்த ட்ரான்களை இன்னும் நுட்பமாக ஆராய்ந்தால் க்வார்க்குகளால் அமைந்த ஹேட்ரான்கள்,லெப்டான்கள் என்று வகுத்திருக்கிறார்கள்.

சரி உணர்தலால் உணரும் பொருள்? காற்று, புவி ஈர்ப்புவிசை, வலி இவற்றை போன்றது.

உணர்தலால் உணரும் பொருளில் கடவுளை அடைக்க நாம் முற்ப்பட்டால், இந்த இரண்டாம் குறியிட்ட உணர்தலால் உணரும் பொருள், தொட்டுணரும் பொருளால் வரையறுக்கப்படுகிறது. அதாவது அதுவும் ப்ரோட்டான்,நியூட்ரான்,எலக்ட்ரான்கள ஆகியவற்றால் கட்டுட்டண்டவையாகவோ அல்லது ஏற்ப்படுத்தக்கூடியவையாகவோ இருக்கிறது. கடவுளை இப்படி உணர்தலால் உணரும் பொருளில் அடிக்கும்போது, கடவுள் என்ற நம்பிக்கையானது ப்ரோட்டான்,நியூட்ரான்,எலக்ட்ரான்கள ஆகியவற்றின் சொல் பேச்சின்படி நடப்பதாக வரையருக்கப்பட்டுவிடுகிறது

ஆனால் எந்த மத, இன கோட்ப்படுகளோ, நம்பிக்கைகளோ.. கடவுள் என்ற நம்பிக்கை பொருளானது இன்னொன்றை சார்ந்து இருப்பதாக கூறுவதுமில்லை.. கூறவும் செய்யாது. கடவுள்கள் அறிவியலை பொருத்தமட்டில் ஒரு நம்பிக்கையே.. அந்த நம்பிக்கையை, நம்பிக்கையாக மட்டுமே பார்க்க வேண்டும். அதற்காக உங்கள் வாழ்வையும், உங்கள் உடலையும் மெனக்கெட செய்வது, சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள், வேண்டுதல்கள் என உயிர்த்துளி கொடுத்து ஈட்டிய பொருளை எங்கோ எறிவது போன்றது விமர்சிக்கமுடியாத முட்டால்தனகள் ஆகும்!

சிந்தியுங்கள்! இனி வருவார்கள் ஆத்திகப் போர்வையில் மூட நம்பிக்கை புலிகள்!

கடவுளை கடந்து செல் – பகுதி 2

கடவுள் – கருதுவதற்கே..! சரி. கடவுளை எப்படி கருத வேண்டும்? கருதப்படும் கடவுளின் நோக்கம் என்ன? இப்படி ஒரு கூற்று எழுப்பப்படும்போது..

1. எப்படி சில விடயங்களும் ( பகுத்தறிவாளர்களால் அணிச்சையான செயலென்று கருதப்படுவது) மக்களை கடவுள் இருக்கிறார் என்ற ரீதியில் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாக, அவர்களின் யோசிக்கும் திறனை முடக்குவதாக நடந்துவிடுகிறது?
2. கடவுள் நம்பிக்கையாளரால் எப்படி ஒரு பிரார்த்தனை இடத்திற்கு சென்று வந்த உடனாகவோ அல்லது ஜெபம் செய்த உடனாகவோ நாம் முழுசுகம் அடைந்தவராக உணர முடிகிறது?
3. கடவுளை எண்ணியவுடனேயோ அல்லது கற்பனை வடிவங்களின் வாயுலாக கண்டவுடனோ மனது எப்படி அமைதி பெறுகிறது?

என்பதுபோன்ற கேள்விகளின் விடைகளே கடவுளை கருதுவதற்கான காரணியை நிர்ணயிக்கின்றது.  இதனைப்பற்றிய மக்களின் மனம் அறியவும், அவர்களின் நம்பிக்கை முறைகளை அறிந்துகொள்ளவும் கொஞ்சம் ஆழமாக இறங்கி ஆராய்ந்தோம். அதில் நாம், முதலில் தெரிவுசெயதவர்கள் அனைவரும் மிக அதிகமான, பகுத்தறிவு என்றால் என்னவென்று வினவக்கூடிய உயர்மட்ட வாழ்வின் ஆன்மீகவாதிகள் மற்றும் பகுத்தறிவை ஆராய நேரமில்லாத வறுமை கோட்டிற்கு அருகில் வாழும் கடவுள் நம்பிக்கையாளர்கள்.

அவர்களிடம் பகிரப்பட்ட  ஆய்வுகள் இவைதான்.

1. கடவுள் என்பவர் யார் அல்லது எது?

2. உங்களின் கடவுள் எங்கே இருக்கிறார்?

3. நீங்கள் சுட்டும் கடவுள் எதுஎதுவெல்லாம் கொடுக்கமுடிகின்றவர்?

முதலாக கருத்தை பகிர்ந்தவர், பகுத்தறிவு என்று ஆரம்பித்தாலே பகுத்தறிவாளிகளை திட்ட ஆரம்பிக்கும் நபர். அதீத கடவுள் நம்பிக்கையுள்ள ஹிந்து மதத்தை சார்ந்தவர். வடக்குத் தமிழகத்தின் புகழ் பெற்ற அரசியல்வாதி. முன்னாள் சட்டமன்றஉறுப்பினர்.
அவரின் முந்தய அறிமுகமே இருந்தாலும்.. இந்த அறிமுகத்தை புதுமுகமாகவே அவருக்கு மீண்டும் அறிமுகமாக்கிக் கொண்டேன்.”வாங்க மறவன். எப்படி இருக்குறீங்க?” என்று ஆரம்பித்தவர் நாம் கடவுள் பற்றிய கட்டுரைக்கான தேவையை சொன்னவுடனேயே ஒருதினுஷாக, விவரிக்க முடியாதபடி ஒரு பார்வையில் பார்த்தார்.. பின்பு மென்மையான புண்ணகையோடு இப்படியாக பேச ஆரம்பித்தார்.
‘ காத்து இருக்குன்னு அத சுவாசிக்கத்தான் முடியும். அத கண்ணுல காட்டுனா எப்படி காட்ட முடியும்?’ பலமுறை கெட்ட சொர்த்தொடரானாலும்.. நமது முதல் கேள்வியை எந்த பகுத்தறிவுமின்றிஅவருடனே ஒன்றி கேட்கலானோம்.
“உங்களை பொறுத்தவரை கடவுள் என்பவர் யார் அல்லது எது?
அவர் சொன்ன பதிலின் விளக்கம் இப்படியாக இருந்தது. நமக்கு நம் பெற்றோர்களை தெரியும். பெற்றோர்களின் பெற்றோர்களையும் தெரியும்.  அவர்களின் பெற்றோர்களையும் தெரியும் வாய்ப்புள்ளது. ஆனால் அதற்க்கு முந்தைய சந்ததியனரைப் பற்றி துல்லியமாக தெரிய சாத்தியக்கூறுகள் மிகவும் குறைவு. ithil அவர் சொல்ல வந்தது இதுதான். நமக்கு அறியாத அந்த முந்தய சந்ததியினர் நம்மால் அறியப்படவில்லை, பார்க்கப்படவில்லை என்பதற்காக, அப்படியொருவர் இல்லவே இல்லை என்று சொல்லிவிட முடியுமா?
ஆகவே மக்களால் கடவுளை பார்க்கத்தான் முடியவில்லை எனினும் அறிந்திருக்கிறார்கள்.
இல்லை. பார்க்கத்தான் வேண்டும் என்றால், அவர்கள் நமது முதாதையர்களோடு இராமன், கிருஷ்ணன் போன்ற பெயர்களில் வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். இதை மறவனும் ஒத்துக்கொள்வர் ( இதில்தான் எனக்கு அதிகமான முரண்பாட்டுக்கருத்துக்கள் உண்டு). அவர்களின் விருப்பம் அதுவாக இருந்தது வாழ்ந்தார்கள். இப்போதான அவர்களின் விருப்பம் அதுவாக இல்லை. அதனால் நமக்கு எந்த தரிசனமும் தராமல் தன்னைத்தேடி வருபவர்களுக்கு மட்டும் ( கோவில்) இல்லை என்று சொல்லாமல் கேட்டதை எல்லாம் வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இங்கே கடவுள் எது என்பது கேட்பதே முட்டாள்களின் ஒரு கேள்வியாகவும் அவர் விளக்கினார். அதாவது அவரின் கருத்து சுருக்கமாக, அவரை பொறுத்தவரை கடவுள் என்பவர் எதுவும் செய்யக் கூடிய ஆற்றல் படைத்தவர் ( அனைத்து ஆத்திகத்தின் அறிவற்ற கருத்தைப்போலவே). பஞ்ச பூதங்களை உள்ளடக்கிய மற்றும் இதில் அடங்காத  எதனையும் ஆழ்பவர். அவரே உலகத்தின் அரசர் ( பிரபஞ்சம் குறிப்பிடப்படவில்லை. உலகத்திற்கு மட்டுமே கடவுள் சொந்தமானதாக விளக்கப்படுகிறது). அரூபம் உடையவர் ( ஆனால் மானிடப் பிறவியும் எடுப்பார்). அனைவரையும் அவரவர் செய்யும் தண்டனைக்காக காலம் வருகையில் தண்டித்துக்கொண்டிருப்பவர். ( எமலோகம் என்ற ஒன்று அடிக்கடி வேதங்களில் வருவதாக ஞாபகம். அங்கே யாருக்கும் வேலை இருக்காது போல.)

அடுத்த கேள்வி ” உங்களின் கடவுள் எங்கே இருக்கிறார்?
“உனது உயிர் எங்கே இருக்கிறது?” இப்படியான ஒரு கேள்வியை கேட்டு நம்மை மடக்க முயற்சித்தார். கொஞ்சம் சுதாரித்த நான், இப்படியாக பதில் வர ஆரம்பித்தது.
” உயிர் என்பது எந்த ஒரு தனியான இடத்திலும் இருத்திவைக்கப் படவில்லை. அது உடலின் ஒவ்வொரு பாகங்களின் ( இதயம், மூளை, ஈரல்)  இயக்கத்திலும் இருக்கிறது. உடலிலுள்ள ஒவ்வொரு செல்லின் இயக்கத்திலும் இருப்பதாக அறிவியலால் நிருபிக்கப்பட்டுள்ளது”
இவ்வாறாக முடிக்கலானேன்
.
கொஞ்சமாக யோசித்த அவர். ” உயிர் எப்படி உடலின் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் இருக்கிறதோ, அவ்வாறே கடவுளும் உலகின் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் இருக்கிறார். ( ஒரு இடத்தில்கூட அவர் பகுத்தறிவுக்கு இடம் கொடுக்கவோ அல்லது ஆத்திகத்தை விட்டுக்கொடுக்கவோ தயாராக இல்லை). அவர் அங்கே இயங்கவில்லை எனில் இங்கே எதுவும் இயங்க தகுதியற்றதாகிவிடும்.
நான் குறுக்கிட்டேன். ” உடலின் பக்கங்களை ஒரு மனிதனால் எப்போது நினைத்தாலும் கண்டுவிட முடிகிறதே.. ஏன் செல்லின் இயக்கங்களைக்கூட அவனால் வரையறுக்க முடிகின்றதே? “
அதற்க்கு அவரின் விளக்கம் இப்படியாக இருந்தது.” எப்படி ஒரு செல்லினை வரையறுக்கவோ பார்க்கவோ ஒரு நுண்ணோக்கி தேவையோ அது போலதான், கடவுளைக்காணவோ அல்லது உணரவோ ( உணர்வதுதான் கடவுள் என்று நினைவூட்டுகிறார்)  ஆத்திகம் என்ற ஒரு இடைப்பொருள் தேவை.
மீண்டும் குறுக்கிட்டேன். ” அப்பொழுது வேத சாஷ்திரங்கள் சொல்வது போன்ற தேவ லோகம், நாக லோகம், வைகுண்டம், கைலாயம் போன்றவற்றை மறுக்கிறீர்களா?”
” லோகங்கள் என்பது புராணங்களில் தேவர்கள், முனிவர்கள் சென்று தங்கி வந்த லோகங்கள். அதில் கடவுளின் பங்கு இல்லை. வைகுண்டம் கைலாயம் போன்றவை கடவுளின் சுற்றுலாதலங்கள் போன்றவை” ( சமாளிப்பில் அவரை பார்க்க முடிந்தது. கற்பனைகளின் எல்லையை தாண்டிக்கொண்டிருந்தார். சிரிப்புடன் கொஞ்சம் கோபமும் தலைக்கேறியது  )
அவரின் பதில் இதுதான். கடவுள் என்பவர் அரூபமற்ற, அனைத்திலும் நிறைந்தவர். அவர் எங்கும் சென்றுவரவும், எந்த உலகத்தையும் படைக்கவும் அழிக்கவும் ஆற்றல் பெற்றவர்.
அடுத்து, ” நீங்கள் கூறும் கடவுள்கள் எதைஎதையெல்லாம் கொடுக்கவல்லது?”
” ஏதோ கைல நோட் வச்சு எழுதுறிங்க இல்ல? அதுல கொஞ்சம் முன்னாடி படிச்சு பாருங்க.” ( சிரித்துக் கொண்டேன்!)
அவர் முன்னே கூறியபடி, கடவுள் என்பது அனைத்தையும் அழிக்கவும், கொடுக்கவும் வல்ல ஆற்றல் படைத்தது. அதனை தேடி போகும்போது அது நமக்கு விரும்பியவற்றைகொடுக்கும். அது எதுவாக இருந்தாலும் சரி. நம்பிக்கையோடு கேட்டால் நிச்சயம் கிடைக்கும். ( வேலைக்கு போகம மாத மாத சம்பளம்?)
“உங்களின் இந்த வாழ்க்கை நிலைக்கும் கடவுளுக்கும் சம்பந்தம் அல்லது காரணம் உள்ளதாக நினைக்கிறீர்களா? அப்படியானால் என்ன? “
“வாழ்கை நிலை  என்பது என்னைப் போன்ற கடவுள் நம்பிக்கையாலனைப் பொறுத்தவரை, விதி தீர்மானிப்பதாகும். விதி என்பது நாம் போன ஜென்மத்தில் செய்த பாவ புண்ணியங்களை பொறுத்து கடவுளால் தைக்கப்படுவது ஆகும்!  இதுவே கடவுளின் பங்கு.”
மேலும் அவரைப் பொறுத்தவரை, தான் நிம்மதியான ஒரு சூழ்நிலையில் இருக்க அவர் போன ஜென்மத்தில் செய்த சில நல்ல விசயங்களும், கடவுளின் அனுகூலமும்தான் காரணங்கள். மற்றபடி அவர் உழைப்பதோ, சாப்பிடுவதோ ( மக்களின் பணத்தை அல்ல) அவரின் சொந்த முயற்சி அல்லது சொந்த செயலோ அல்ல. அனைத்தும் கடவுளால் நிர்ணயிக்கப்படுவது.
” போன ஜென்மம் என்றால் என்ன? அது எப்படி சாத்தியம்?”
” இந்த கேள்விக்கும் பதில் நீங்களே சொன்னீங்களே! விஷ்ணு பகவான் ஒரு ஜென்மத்தில் இரமான் ஆகவும், மறு ஜென்மத்தில் கிருஷ்ணனாகவும்.. இது போன்று தொடர்ந்து தசாவதாரங்கள் எடுத்ததே ஜென்மங்களில்தானே. ( ஒ! இப்படி வேற ஒன்னு இருக்கா! )
அதாவது இந்த வினாவுக்கான அவர் பதில், கடவுள் மனித வாழ்கையை ஒவ்வொரு ஜென்மங்களிலும் செய்யும் தவறுகளைப் பொறுத்து அடுத்தடுத்த ஜென்மங்களில் தண்டனை கொடுக்கிறாராம். ஒரு ஆசிரியர் மாணவன் செய்யும் குறும்புகளுக்காக அவர்களை மண்டியிடச் செய்வது போல. ( நல்ல இருக்கே!)
குறுக்கிட்டேன். ” அப்பொழுது எல்லாவற்றிற்கும் முதலாக வந்த ஜென்மம் எதாக இருந்திருக்கும்?”
சிரித்துக்கொண்டே ” தேவர்கள் முனிவர்கள் அரசர்களாகவும் இருக்கலாம்.. ஆனால் அழகான வாழ்வாக இருந்திருக்கும்.” ( ஷப்பா! இப்பவே கண்ணக்கட்டுதே!!)கடமைக்காக கடைசி
கேள்வியையும் கொஞ்சம் திருத்திக் கேட்டேன்.
” நீங்கள் விரும்பும் கடவுளின் அல்லது கடவுளின் ரூபம் என்ன?
” அவர் அரூபம் ஆனவர். இருந்தாலும் அவரை அழைக்கும் ரூபத்தில் பார்க்க முடியும். நான் விரும்பும் உருவ வழிபாடு ______”
(அவரின் விருப்ப உருவ வழிபாடை பதியவில்லை!)
பின்பு ஒரு கப் காப்பியை குடித்து நன்றிகூறி வெளியேறிக் கொண்டேன்.!
வாசல் கதவுகளை தாண்டும்போது ஏதோ ஒரு கிராபிக்ஸ் படம் பார்த்தது போன்று உணர்வு.
ஒன்றுமட்டும் நன்றாகப் புரிந்தது. ஆழமான ஆத்திகவாதிகள் சுயஅறிவுக் கருத்துகளுக்கு தகுந்தாற்போல் பதில்களை தர இயல்கிறதோ இல்லையோ.. அதற்க்கு கொக்கி போடுகின்ற வகையில் நிரூபிக்க முடியாத.. நிருபிப்பது போன்ற போலித்தன்மைகொண்ட கேள்விகளை புணைவதில் கைதேர்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
இவரின் உள்மனதின் வார்த்தைகளைக் கொண்டு இவரால் உருவாக்கப்பட்ட கடவுளை இப்படி கண்டறியலாம். இவரின் கடவுள், பிறப்பின் ஆரம்பத்தில் பல குழப்பம் நிறைந்தவர். அவர் வந்த தடம் மறுசீரமைக்கப்பட்டு கால்த்தடம் அழிக்கப்பட்டுவிடப்பட்டது. இவர் குடும்பமும் அதீத ஆத்திக எண்ணம் கொண்டது. இவர் பகுதி 1 ன் படி குடும்ப பழக்க வழக்கங்களால் ஆன்மீகவாதியாக மாற்றப்பட்டவர். வாசலில் கரி மிளகாய் கட்டுவது போன்ற மூடப் பழக்க வழக்கங்கள் உள்ளவர். இவரின் அழுத்தமான வாழ்க்கை சூழ்நிலையை கடவுள் என்ற மாய பிம்பங்களைக் கொண்டு அமைதியாக்கிக்கொள்கிறார். இவர் போன்றவர்கள் அடிக்கடி கோவில் செல்வது.. மனது அமைதியாக நாம் பூங்கா செல்வது போன்ற சூழ்நிலையே. இவரைப் பொறுத்தவரை கடவுள் என்பவர் அமைதியையும் வேண்டும் போது பதவி பணத்தையும் கொடுப்பவர்!
—————————————————————————————————————————————-
வாழ்கையில் நடக்கத் தெரிந்தும் தலைகீழாக நின்று கொண்டிருக்கிறோம்!
—————————————————————————————————————————————-
இன்னும் வருவார்கள் அப்பாவிகள்…  அலசுவோம்!

சொர்க்கத்தின் வாசலில் ஒருநாள்!

எங்களின்  இந்த உன்னத காதல் பாதையில் முட்களைப் புதைத்து, எங்கள் காதல் மலரை சிதைத்தவர் யார்?

என் பெற்றோரா?அல்ல!

என் உத்தியோகம் அல்ல!!

அவளது பெற்றோரும் அல்ல!!!

ஆரியர்கள் செய்த சதியால் வந்த சாதி… இரண்டெழுத்து வார்த்தை…

எங்கள் இரு மனதையும் சிதற  செய்து விட்ட சாதி !!  என் பாட்டனார் ஒருவர்..சக்கிலி சாதி பெண்ணை மணமுடித்து கொண்டாராம். அந்தக்   கலப்படம் இன்னும் என்னுள் இருக்கிறதாம்!  அவள் பெற்றோர் நானே அறியாத என் பூர்வீகத்தை சொல்கிறார்கள்!! முறையாக பெண் கேட்டு சென்ற என் தந்தையை இன்முகம் காட்டாது புன்முகம் காட்டி விரட்டி அடித்த காட்சி கண்டு மகனாய் இருந்த தகுதியையும் இழந்து விட்டேனே!!

யார் கீழோர் ?? வந்தவரை வரவேற்று உபசரிக்க தெரியாத மூடர்கள்?? இவ்வளவு நடந்தும  எனக்கு உறுதுணையாக பக்கம் நின்றவளின் மௌனம் என்னை இழக்க  செய்தது… உள்ளுக்குளிருந்து எதோ என்னை விட்டு செல்வது போல… ஒரு கணம் புலன்கள் இயங்காத நிலையில் வாடை பிணமானேன்..

நானும்  அவளும் சேர்ந்து நெடுங்காலம் வாழ வேண்டும் என ஏறாத கோவில் இல்லை, தெய்வங்கள் இல்லை!!

நாங்கள் ஒன்று சேர குடுமி வாய்த்த பாசண்டன் சொன்னது போல, நாக தோஷம், மாங்கல்ய தோஷம், என… நாள் தோறும் புற்றுக்கு பாலும் முட்டையும் வைக்க சொன்ன போது தினமும் செய்தேனே!! என் பணத்தை இரைத்தேனே!! சாத்திரங்கள்.. சொல்கின்றன என்று.. சனி தோறும் நவகிரகங்கள் சுற்றினேனே!! அனுஷ்டித்து துதிதேனே! எந்த பெரிய ஆழ மரத்தை பார்த்தாலும் மஞ்சள் நிற கயிற்றைகே கட்டினோமே!! அபயம் வேண்டி உபயம் பல நுறு செய்தேனே!! ஓமங்கள் வளர்த்தேனே!! இவ்வளவுக்கும் ஒரே பதில் தோல்வி!! ராகவி!! என்னை வேரோடு சாய்க்க வந்த அருவி… என்னுள் மருவி.. நின் சிந்தையில் பதிந்த… என் ராகவி… என்னை விட்டு அகன்றாள்.. இயன்ற ஒன்றா அது!! எந்த பாம்பும் உதவிக்கு வரவில்லை… கிரகங்களும் என் தலையெழுத்தை மாற்றவில்லை!! பல்வேறு சடங்கு சம்பிரதாயங்கள்… கொண்டிருக்கும் அல்ப சமுதாயத்தை முற்றிலும் வெறுத்தேன்! சாதி மக்களின்  பாதி…. ஆரியர் தந்த எச்சிலின் மீதி!! வம் சமுதாயம் மாறபோவதில்லை!!! சாதி கொடுமைகள் இன்னும் நீங்கவில்லை!! நீண்டுவிட்டது!! கொள்ளவந்த கிருமி!! எதனை பெரியாரும்… மகாகவிகளும்.. வாள் எடுத்து நின்றாலும்… இந்த மூடர்கள் மாறபோவதில்லை!! சில சமயம் மனதின் ஆற்றல்.. அறிவைவிட பலமானது!! பலமுடையவனும் பலவீனம் ஆவது இயல்புதான்!! மனதின் ஆதிக்கம் என்னை விழுங்கியது!! எதோ என் மனம் நிம்மதியை நாடியது!! துன்பத்திலிருந்து விடுதலை!! பட்டினத்தார் ….  ஹா ஹா !! உலக வாழ்கையை துறந்தார்!! பரதேசி!! நான் ? சாதாரண மனிதன்!! உலகத்தை விட நினைத்தேன்!! என்முன் கொஞ்சம் நேரம்.. அம்மா!! அப்பா!! என் ராகவி… எல்லாம் தெரிந்தனர்…. நீர் குமிழி போல…. சிறிதும்  …. மெல்லமுமாய் என் கண்களும் மூடின!! ராகவி ராகவி… என்ற அமுதசொல் உச்சரிப்பில் …. மெல்லமாக மௌனத்தில் முடிந்ததுகொண்டிருந்தது!!

என் ஊர்வலம்!!  என்னை சுமக்க நான்கின் இரண்டான எட்டுக்கால்கள் தேவைப்படுகின்றன!! வாழ்வின் வட்டம் புரிகின்றது!!
பூக்கள் நிரம்ப… வழியே சென்றாலும்… என் மலர் வாசனை அவளை சேருமா இனி!! தூரத்தில் ஏதோ ஒரு தேவதை…!! நெற்றி நிறைய திலகம்!! அழகான பட்டுப் புடவைகள் பல சுற்றி இன்னுமே அழகாக தெரியும் ஒருதேவதை!! அசைந்தாடும் குழலில் வண் ண  மலர்கள்..!! யார் இந்த புண்ணியவதி!! என் உடல் அசைவற்று கிடந்தாலும்… காற்றில் மிதக்கும் என்னுயிர் ஏனோ திண்டாடுகிறது!!  அடடா! அவள் என் ராகவி!! பிரிந்த உயிர் மறுமுறை உடல்னுலைய ஏங்குகிறது !! இறந்த பின்னும் கனவு வருமோ.. இல்லை இது உண்மை.. அவள் காத்திருக்கிறாள்.. அங்கு என்னவள் எனக்காக ஏற்க்கனவே காத்திருக்கிறாள்!!
அவள் காதலிதான்.. மனம் வார்த்தைகளின்றி வெட்கிப் போகின்றது.. என்னையும் மிஞ்சி என்னை காதலித்த காதலிதான்.. அவளின் கண்களில் இரு துளி நீர் !! என் வழி தூவின மலரிதழ்களை நனைத்தன!! அவள் சுவாசத்தில் நானும் இனி என் சுவாசத்தில் அவளும், எந்நாளும் இருக்கப் போகின்றோம் எங்களின் அந்த அழகான காதலென்ற வார்த்தையுடன்.. இனி தடுக்கவோ சாதிய தீண்டாமை மூட்டவோ எவருமில்லை.. இருக்க வாய்ப்பும் இல்லை..
எவ்வளவு பெரிய முட்டாள் நான்!! … என்னவளை புரியாமல் காதல் என்ற வார்த்தையை மட்டும் காதலித்திருக்கிறேன்.. காதல் இது தானோ.. இவ்வினாடியில் இருவரும் ஒருவருக்கொருவராய் தோற்றுக்கொண்டிருக்கிறோம்..  என் பயணமாய் முடியும் என்று எதிர்பார்த்த பயணம், எங்களின் பயணமாய் தொடர்ந்தது…..
வழியே. ..ஒரு மஞ்சள் கயிற்றுடன் ஒருவன்… ஆல மரத்தின் அருகில்… “இறைவா!! நானும் என் கயலும் ஒன்னு சேரனும்!!”  மூன்று முறை சுற்றி!! அந்த மரகிளையில் அதை கட்டினான்!! எங்களின் மனதில் மனிதனை நினைத்து எழுந்த சிரிப்பு முடிக்கப் படவேயில்லை என் இறுதி வழியிலும்… என் பிரேதம் எரித்து முடிக்கப்பட்ட வரையிலும்..
இதை காண வேண்டுமா!! என் மனம் அகலிகை போல் கல்லானது!! எத்தனை இராமன் வந்தாலும் மாற்ற முடியாது….. மனித வாழ்க்கை இன்பமானது!! மனிதவாழ்கை என்ற துன்பத்திலிருந்து விடுதலை  பெற்றவனுக்கு!! …

https://i0.wp.com/i57.photobucket.com/albums/g231/meilandra/MySpace/Angels%20and%20Faeries/Angels_in_love_by_Orrik.jpg

நானும் என் ராகவியும்,  இனி மதமில்லா இனமில்லா  ஜாதியில்லா ஒரு இடத்தை நோக்கி பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.. அது சொர்க்கமாக இல்லாவிடிலும்.. அதன் வாசலாக இருக்கலாம்..

எங்களின் காதல் இங்கு தொடங்குகிறது மீண்டும்..
————————————————————
சாத்திரமின்றேர் சாதியில்லை
பொய்மை சாத்திரம் புகுந்திடும் மக்கள்
பொய்மையாகி புழுவென மடிவர்!
————————————————————-
– முற்றும்..

Posted in வகைப்படுத்தப்படாதது.

சொர்க்கத்தின் வாசலில் ஒருநாள்! – பகுதி 1.

https://i0.wp.com/image.lowriderarte.com/f/10535825+w750+st0/lrap_0809_37_z+lowrider_arte_black_and_white_art+man_with_wings.jpg

அது ஒரு அழகிய நிமிடங்களின் நகர்வு… இதுவரை இல்லாததாய்  இறக்கைகள் முளைத்துப்

பறந்து கொண்டிருந்தேன் நான்… என் வாழ்வில் முதன் முதலில் இப்படியொரு அனுபவம்…

இருந்தாலும் என் கண்களில் மட்டும் ஏதோ ஒரு கண்ணீரின் ஈரப்பசை அப்படியே இஞ்சி

அரித்துக் கொண்டிருந்தது..

என்னுடையது என்ற அனைத்தும் அந்த நிமிடத்தில் கேட்பாரற்று அடங்கிப் போனதாய்
உணர்ந்தேன்.  என் மனதின் குமுறல்கள் பாரம் தாங்காது கண்களின் வழியே ஒரு
வற்றிப்போன அருவிநீராக வழிந்துகொண்டிருந்தது…
துன்பத்திற்கு ஏது  வடிவம்?
பல வருடங்களாக என்னை காதல் என்ற பெயரில் சித்திரவதை செய்யும் என் கவலைகள்
இன்று ஆயிரமடங்கில்  துன்புறுத்தின.
என்னுள் யாரோ என் மனதை ஈட்டிகளாலும்  கூரிய அம்புகளாலும் தாக்கி வதைப்பதுபோல
வாய்விட்டு கூறமுடியாத, இதயத்தால் தாங்க இயலாத ஒரு மரண வலி.. எவரும்
அனுபவிக்க கூடாத வலி..  காலையில்தான் நண்பன் வந்து கூறினான்.
ராகவி. ஒரு அற்ப காரணத்திற்க்காக என்னை தூக்கி எறிந்துவிட்டதாய் கூறியிருந்தாள்.
” எல்லோரும் தயவு செஞ்சு வெளிய போங்க.. இங்க நின்னு இருக்கற மீதி உசுரையும்
எடுத்தராதிங்க.. போயிடுங்க..” என்று குரல் தெறிக்க கத்தி வலுக்கட்டாயமாக
அனைவரையும் வெளியேதள்ளி கதவைமூடினேன்.

எந்த மனம்தான் தோல்வியைத் தாங்கும் வல்லமை படைத்தது..? துன்பம் மேலோங்கும்

போதுதான் மனதின் ரூபத்தை அறிய முடிகிறது.

என் மனதை வருத்திக்கொள்வதாய் என் நெஞ்சை நானே பலமுறை பலம்கொண்டு அடித்த

வலிகூட  எனக்கு ஒரு பொருட்டாக தெரியவில்லை…என்னுள் இருந்த ஆழமான ரணம்..,

மரண வேதனையை செரிந்துகொண்டிருந்தது. நான் மெல்ல மெல்ல மாறிக்

கொண்டிருந்தேன்!

என் முகத்தை கண்ணாடியில் பார்கையில் எனக்குள்ளேயே என்மீதான வெறுப்புகள் பீரிட்ட

ஆரம்பித்தது. என் முகம் காட்டிய கண்ணாடிகளை ஒன்றுவிடாமல் உடைத்து தள்ளினேன்..

என் இதயம் ஓடைந்தது போல் சிதறல்கள் தெறித்தன. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தன்னிலை

மறக்க ஆரம்பித்தேன். பைத்தியம் பிடித்தது போல் உடைக்க இன்னும் ஏதாவது கிடைக்குமா

என்ற ஒரு வெறி என்னோடு கலந்து அர்த்தமற்ற சிரிப்புடன் பொருட்களை

தேடிக்கொண்டிருந்தன என் கண்கள்..  உடைத்துத் தள்ளினேன். கண்ணில்

பட்டதையெல்லாம் உடைத்துத் தள்ளினேன். அருகில் இருந்த புத்தக பேழையையும்

முழுபலம் கொண்டு கீழே தள்ளினேன். சட்டைகளை கிழித்தெறிந்தேன். என்னை முழுதாக

இழந்திருந்தேன். அனைத்தையும் உடைத்து, வேர்வை சொட்ட சொட்ட.. பலமான

மூச்சுக்கற்றுகளுடன் மண்டியிட்டு அமர்ந்தேன். கைகள் ஒப்புகளை தேடின. விழுந்து கிடந்த

பேழையின் மேல் ஒரு கைகொண்டு பிடித்தேன். உடைந்த ஒருதுண்டு இன்னும் சில

துண்டுகள் ஆயின. இடையே தான் குருதி நனைத்த கவிதை வரிகளுடன் நூலாக

அதிலிருந்து பாரதி வந்து விழுந்தான்.. அதனுள் இருந்த ராகவியின் படமும் வந்து விழுந்தது..

என் ராகவிக்கு பாரதி மிகவும் பிடிக்கும். அதனால் எனக்கும் பாரதியை  பிடிக்கும்.

“ராகவி. என் நிலையை நிழலாக வந்து எட்டி பார்க்கிறாள் போல.. கள்ளி.. பாரதி நீதான்

கூட்டிவந்தாயா உன் தோழியை? நான் உயிரோடுதான் இருக்கிறேன். பார்த்துக்கொள்” என்று

சொல்லியபடியே இரு கைகளையும் மடித்து புஜபலம் பொருந்தியவன் போல் நின்று

காட்டிக்கொண்டிருந்தேன் பாரதியிடம்.

ஏதோ எண்ணம் மீண்டும் ஆர்ப்பரிக்க ஆரம்பித்தது. கண்கள் இடம் வலம் சென்று வந்தது.
“கடவுள்… கடவுள்… ” என முனங்க ஆரம்பித்து… வெறிபிடித்ததாய்  ” அவன் இல்லை. கடவுள்
இல்லவே  இல்லை.. !! அவன் பொய்.. அவனும் என்னை ஏமாற்றி விட்டான்.. கடவுள் வெறும்
கல்லும் மண்ணும்… அவன் எதுவும் செய்ய லாயக்கற்றவன்”  என என் குரல்வளைநாண்
கிழிய கத்தி நாவடங்கும்போது, என் கரங்கள் பூஜை அறையில் இருக்கும் சிலைகளை
உடைக்க ஆரம்பித்திருந்தது…
அப்போதுதான் விழுந்தது, அதுவரை என்னை அமைதியாய் சகித்துக் கொண்டிருந்த அந்த
அரை.. என்னைக் காண பொறுக்காத என் தந்தை எனக்கு கொடுத்த மருந்து… மருந்து கொஞ்சமாக
வேலை செய்தது.. ஓரளவு நிதானத்திற்கு  வந்தேன்.

அழுகை விம்மளாக மாறியது..

” ராகவி.. என்னை இசைக்க வந்தவள்… என்னை மறந்து விட்டாளாம்.. ஒரு நொடியில்

என்னை தூக்கி  எறிந்து விட்டாளாம்  பா!!! எல்லாம் முடிந்து விட்டது..”

ஏதேனும் ஒரு வார்த்தையில் கூறிவிட்டால், என் தந்தையை உடனே இருக்க கட்டிப்பிடித்து

அழனும் போல இருந்தது.. ஆனால், எந்த ஆறுதல் வார்த்தைகளும் வராமல் கண்களில் நீர்

மட்டுமே வழிந்தது அப்பாவுக்கு…

“அவளாகவே வந்தாள்… என் தேவதை.. என்னை விரும்புவதாக சொன்னாள்.. உங்கள்

அனுமதி கேட்டு தானே காதல் செய்தேன்.. ஏன் எனக்கு இந்த நிலைமை… இதில் நான் செஞ்ச

தப்பு என்ன பா?”

அப்பாவிடம் மனதின் ரணத்தைக் கொட்டி தீர்க்க முடியாமல் திணற ஆரம்பித்தேன்..
அப்பாவிற்கு வார்த்தைகள் வெளியேற மறுத்தது.  தனிமையை மனம் நாடியது.. ஒவ்வொரு
அறையாக உள்சென்று வெளியேறினேன். ஏன்? எதற்கு? தெரியவில்லை.  ஒரு அமைதியான
இடத்தை மனம் எங்கெங்கோ அலைந்து தேடியது. நிற்காமல் நடந்துகொண்டே இருந்தேன்..
ஒரு நொடி இடைமறித்த அப்பா, என் முகம் பார்த்து… கண்களில் நீர்பொங்க தோளைத்தட்டி,
பெருகும் கண்ணீரை கண்களில் அழுத்தியவாறு  அகன்றார்….

என் அறையின் உள்சென்று கதவை மூடிக் கொண்டேன்… என் கட்டிலில் சாய்ந்தேன்..

இலவம் பஞ்சு கொடுக்க முடியாத சுகத்தை அன்று பூமித்தாய் எனக்கு அளிப்பாள் என்று

தோன்றியது.. தரையில் படுத்து புரண்டேன்… அழுதேன்..முடியும் வரை அழுதேன். என் உயிர்

எனக்கே பாரமாக இருந்தது… ஏதோ தோன்றியதாய் வேகமாய் எழுந்து, மேசையின்

உள்அறையை திறந்து கண்ணுக்கு  தென்பட்ட மாத்திரைகளை எல்லாம் எடுத்தேன். என்றோ

வைத்த தண்ணீர் பாட்டிலை கை நடுங்க எடுத்து மாத்திரைகளை ஒவ்வொன்றாக விழுங்க

ஆரம்பித்தேன்…ராகவியின் முகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அருகில்.. மிக அருகில் தெரிய

ஆரம்பித்தது.. அப்படியே மெதுவாக சரிய ஆரம்பித்தேன். மெல்லமாக மறைந்து போனால்

என் ராகவி மீண்டும், என் வாழ்வில் வந்துபோனதைப் போலவே…

காதல் வலிக்கு மரணம் தவிர வேறு மருந்து இல்லை.  நண்பன் என்றோ எழுதி வைத்து
இறந்துபோன காதல்கடிதம் ஞாபகத்தில் வந்து போனது. மயக்கத்திலேயே தேடினேன்.
அவளது நிழல்படம் கைக்குத் தென்பட்டது… ஒரு கையால்அதனை என் நெஞ்சோடு
வைத்துகொண்டு…,  ஓரமாக சாய்ந்து… கால் குறுக்கி….. மறுகையை காலிடையே செருகி
அப்படியே கிடத்தப்பட்டேன்… பூமித்தாய் என்னை தாலாட்டுவதுபோல் உணர்ந்தேன். மெல்ல
மெல்ல என்னை இருள் சூழ ஆரம்பித்தது… அழகான இறக்கைகளுடன் எங்கேயோ பறந்து
சென்றுகொண்டிருந்தேன்…
“காதல். அழகான வார்த்தை…. உண்மை காதல் என்றும் தோற்காது… அவளுக்காக நான்
அங்கு காத்திருப்பேன்…”  வார்த்தைகளுடன் மெல்லமாக விடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தேன்…

– ரூப்னா!

Posted in வகைப்படுத்தப்படாதது.

வெற்றிநோக்கிய முதல் அடி..!

தனி மனிதர்கள் அடைந்த வெற்றிக்குப் பின்னால் இந்த சங்கதிகளே காரணமாக இருக்கின்றன.

தெளிவான நீரிலே முகம் காண முடியும், மனம் சுத்தமாக இருந்தால், தெளிவு கிடைக்கும், குழந்தையை போல மனமிருந்தால் கடவுளை காண முடியும்,

மனதில் வேண்டாத அழுக்கை நிரப்புவதனால் தெளிவு கிடைக்காது, தெளிவு இல்லையென்றால் ஒரு காரியத்திலும் சரியான முடிவெடுக்க முடியாது, சரியான முடிவெடுத்து காரியங்களை செய்யாவிட்டால் முடிவு தோல்வியாகத்தான் இருக்கும்,

குழம்பிய சேற்றில் மீன் பிடிக்க முடியாமல் போவது உண்மைதானே.

http://www.soccerbyives.net/.a/6a00e54ef2975b88330120a5c2a48d970c-500wi

குறிக்கோள் இல்லா வாழ்க்கை துடுப்பு இல்லா ஓடம், ஆனால் குறிக்கோள் என்ன என்பதும் அதிக முக்கியம் அல்லவா, குறிக்கோள் என்பது தனிப்பட்ட ஒருவரின் சக்த்திக்கும் திறமைக்கும் சாதிக்கும் வரையறைகளுக்கும் உட்ப்பட்டவை.ஒரு குறிக்கோளை வாழ்க்கையில் உருவாக்கி கொண்டு, அதற்க்காக அதனை நோக்கி முன்னேறுவது அவசியமாக இருக்கிறது, முன்னேறும் பாதையில் நாம் எதிர்நோக்கும் ஏற்ற தாழ்வுகள் நம்மை முயற்ச்சியில் சலித்துவிடாமல் இருக்க மனவுறுதியும் நேர்மையும் உழைப்பும் அவசியம் தேவைப்படும்,

தோல்விகளே இல்லாத குறிக்கோள் ஆக்கபூர்வமான மேம்பட்ட அனுபவங்களை கொடுக்காது, தோல்விகள் தான் பெரும்பாலும் வரும் காலங்களில் நாம் எப்படி உறுதியுடனும் சரியாகவும் செயல்பட வேண்டும் என்பதை செயல் வழியாக நமக்கு கற்ப்பிக்கும் பாடமாவும் அமைகிறது.

ஒரு வெற்றியின் முழுமையை நாம் அனுபவிக்க பல தோல்விகளை கண்டே ஆக வேண்டும், கடின உழைப்பின்றி கிடைக்கும் எந்த ஆதாயமும் சரியான நிம்மதியையும் சந்தோஷத்தையும் கொடுக்கவே முடியாது.

நேர்மையான உழைப்பிற்கு கிடைக்கும் மதிப்பும் மன நிம்மதியும் வாழ்வில் வேறெதற்கும் ஈடு இணையற்றது. தோல்வி நம்மை சோர்ந்துபோக வைக்கும், என்றாலும் தோல்விகள் தான் பல இணையற்ற பாடங்களை இலவசமாக நமக்கு அள்ளி தரும், இப்படிப்பட்ட பாடங்களை நாம் எந்த புத்தகம் மூலமாகவும் கற்றிருக்க இயலாது என்பது நம்மால் பிற்காலத்தில் நிச்சயம் உணர முடியும்.

தெளிவான மனம், தூய்மையான மனம், அதன் மூலதனமாக நாம் மேற்க்கொள்ளும் பல முயற்சிகள், அதன் மூலம் நமக்கு கிடைக்கும் ஆதாயம் இவையே வெற்றிக்கு வழி, அப்படி கிடைக்கும் வெற்றியை மட்டுமே நம்மால் முழுமையாக அனுபவிக்க முடியும்.

சிந்தனைகள் தொடரும்…

– ரூப்னா..!

Posted in வகைப்படுத்தப்படாதது.

கடவுளை கடந்து செல் – பகுதி 1.

யார் கடவுள்!

கடவுள் மனிதனை படைத்தானா? இல்லை, மனிதன் கடவுளைப் படைத்தானா? கடவுள் என ஒன்று உள்ளதா, இல்லையா?

இன்னும் எவராலும் தெளிவாக வரையறுக்கப்படவில்லை. ஆனால்,  இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது.
“நம்வாழ்கை இன்னும் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கும் என்ற மாயையான ஒரு நம்பிக்கையைப்போல!”

கடவுள் என்பது யார்? அல்லது கடவுள் என்பது என்ன? வேற்றுகிரகவாசியா? கண்ணுக்கு தெரியாத ஏதாவது அபூர்வ உயிரினமா? இல்லை வைரஸ், பாக்டீரியா போன்ற நுண்ணுயிரியா? வெறும் கற்பனை வடிவமா?

http://15mins.files.wordpress.com/2008/02/milkyway.jpg

ஒரு உணர்வாளன் கடவுளைப் பற்றி ஆராயவோ அல்லது எழுதவோ முற்ப்ப்படும்போது முதலில் வருவது கடுமையான எதிர்ப்புதான். அதையும் தாண்டியே இந்தக் கட்டுரையும்.

கடவுளை கடந்து செல் – பகுதி 1.

கடவுளைப்பற்றி ஆணித்தரமாக அடித்துக்கூறும் அளவுக்கு எந்த விடையும் காணாத போதிலும்  மனிதன் இங்கு பல கடவுள்களை படைத்திருக்கிறான். படைக்கிறான். படைப்பான்! (ஒரு சாதாரண நடிகைக்கே கோவில் கட்டியவன்தானே.) இக்கதை தொடர்ந்தால்,  எதிர்காலத்தில் நடிகர் நடிகைகள் கடவுள் ஆகி, குஷ்பு சாமி, நமீதா சாமி, ரஜினிவீரன் சாமி… போன்ற கடவுள்கள் வந்தாலும் ஆச்சரியப்பட தேவை இல்லை. இது சாமிகள் உருவாவதன் இரகசிய செய்முறை.

இனி வரும் தோழர், தோழிகள்  இதையும் நம்பினால், ஒரு பழமொழியுண்டு… ” கேட்டுக்கொண்டே இருந்தால் எங்கள் ஊருக்கு வாய்க்கால் நீர் வைகுண்டத்தில் இருந்து வருகிறது என்பார்களாம்” என் ஊர் பாட்டி அடிக்கடி சொல்வார்கள்.

இதில் கொடுமை என்னவென்றால் மேலே சொன்ன பழமொழிகள் போல, பழமைவாதிகளின் முட்டாள்தனத்தை எடுத்துரைக்கும் சில பழமொழிகள்கூட விளக்கப்படாத கடவுளை ஆணித்தரமாக நிருபிப்பதுதான். வேத சாஷ்திரங்களில் உள்ளது போல வைகுண்டத்தை எடுத்துக்கொண்டால், வைகுண்டத்தில் பால்தான் நதியாய் ஓடுமாம். மனிதன் செல்லமுடியாத இடமான அங்கு எப்படி பசுமாடு சென்றது. அதுவும் கூட்டமாக.  கொஞ்சம் யோசிக்க நேரம் எடுத்தால் புரியும். சிரிக்கத்தான் தோன்றும். ஆனால், சில அறிவாளிகளின் பதிலோ வேறு மாதிரி இருக்கும். அப்படிப்பட்ட வைகுண்டத்தில்தான் கடவுள் இருக்கிறார். அதுதான் கடவுள் என்பார்கள்.

“கடவுள் என்பது மனிதனின் சிந்தனை எங்கே முற்றுப் பெறுகிறதோ அங்குதான் ஆரம்பிக்கப் படுகிறது.”

கடவுள் என்று ஒன்று இருந்தால், அது அனைத்துக்கும் அப்பாற்பட்ட ஒன்றாக இருந்தால், மானிட அறிவியலின் விதிப்படியோ அல்லது சிந்தனை எட்டுமளவு ஏற்றுக்கொள்ளும்படி யோசித்தாலோ  அது நிச்சயம் ஒன்றே ஒன்றாகத்தான் இருக்க வாய்ப்பு உள்ளது. அது அனைத்துக்கும் மூலமான அதாவது, சூரியன், சந்திரன், கோள்கள், விண் கற்கள், பால்வெளிமனடலங்கள், இன்னும் இன்னும் என்று இங்கு உள்ள அனைத்திற்கும் மூலமான  அந்த ஒன்று.

எதற்காக இத்தனை பெயர்களில் மனிதனின் கற்பனையான சிலைகள். மந்திரங்கள், வேதங்கள், சபங்கள், இத்தனை மதங்கள், இத்தனை சடங்குகள், சம்பிரதாயங்கள். யாருக்குப் தேவை இவையெல்லாம். யாரால் உருவாக்கப் பட்டது இதெல்லாம். அந்த மூலத்தின் படைப்புகளா இவை யாவும். அந்த மூலப் பொருளா வந்து மந்திரங்கள் எழுதி, சபங்கள் ஓதி, சிலைகள் செய்தது. அனைத்தும் நமக்கு முன்னே பிறந்த அர்த்தமற்ற கற்ப்பனைவாதிகளின் அப்பட்டமான  கதைகள்.

http://tdsmapper.files.wordpress.com/2007/03/vara-perumal-dragon.jpgபிறந்த குழந்தைக்கு கடவுள் யார் என்று தெரியுமா ?
எப்படித் தெரியும். தெரியாது!. பின்நாளில் அதுவும் கடவுளை எங்கனம் கண்டுகொள்கிறது.

“அதோ பார் அந்த ரோட்டோரமா ஒரு கோவில் தெரியுதா மா. அதுல கருப்பா நிக்குதல்ல. அதான் சாமி. எங்க சாமி கும்பிடு பாக்கலாம். ஆ…! அப்படித்தான்”
இங்கு, அந்த குழந்தைக்கு சாமி என்பது பயப்படவேண்டிய தாழ்ந்து செல்லப்படவேண்டிய அடிபணிய வேண்டிய ஒன்றாக போதிக்கப்படுகிறது. அதனால் உண்டாகும் பயன்கள் இவையிவை  என கட்டுக்கதை, கற்பனைகளால் அக்குழந்தை கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. .

எந்த குழந்தையும், எவற்றையும் தானே கற்றுகொள்வதில்லை. மாறாக குழந்தை பருவத்தில்
தன் பெற்றோரிடமிருந்தும், சுற்றியுள்ள மாந்தர்களிடமிருந்தும், பழகும் விஷயங்களிடமுமிருந்தே  குழந்தைகள் கற்றுகொள்வது தான் அதிகம். குழந்தைகளுக்கு கற்றுக்கொள்ளும் திறனை இயற்க்கை இவ்வாறு வழங்கியுள்ளது.

குழந்தைகள் மற்றவர் என்ன செய்கிறார்கள் அல்லது கூறுகிறார்கள் என்பதை முதலில் உற்றுகவனிக்கும் பிறகு அதை செய்து பார்க்கும். அதுபோல நாமும் நம் முன்னோர்களிடம் கற்றுகொண்டது தான் அதிகம். சொல்லப் போனால், அவர்களிடம் கற்றுக்கொண்டதுதான் முழுதுமே.  அவர்கள் கூறிய தெய்வத்தை தான் நாம் வணங்குகிறோம்.

எடுத்துக்காட்டாக நாம் குடும்பம் என்ற உலகத்தில், முன்னோர்கள் ஹிந்து மதத்தை பின்பற்றுவாராயின், நாமும் அதையே பின்பற்றுகிறோம். மாறாக இஸ்லாம், கிறிஷ்துவத்தை பின்பற்றுவாராயின் நாமும் அதையே பின்பற்றுகிறோம். இல்லை வேறு மதங்களை பின்பற்றுகிறோம். அதனால் என்ன பயன் என்று கூட யோசிக்க யாருக்கும் நேரம் இல்லை. அப்படியே மதங்கள் மாறினாலும், யாரோ சொன்ன கடவுள் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக, உங்களை தன் குழந்தையாக்கிக் கொண்டராக…. இப்படிப்பட்ட மதிகெட்ட வார்த்தைகளை நம்பியும ஏதோ ஒரு அற்ப சந்தோஷத்தற்க்ககவும் நான் விசித்திரமானவன் என்று காட்டிக்கொள்வதற்க்ககவும் மத வெறியர்கள் வளர்க்கும் மத நம்பிக்கையை, (மத வெறி என்றுகூட சொல்லலாம்) அப்படியே… என்ன கலக்கப் பட்டிருக்கிறது என்று ஆராயாமலே குடித்தும் விடுகிறோம் என்று சொன்னால்கூட அது குறைவாகவே விமர்சிபத்தற்க்கு சமம். .

நம் அறிவு முதிர்ச்சி அடைந்தபிறகும் சுய அறிவு வேருன்றியபிறகும் “பரிணாமம் நமக்கென்று ஒரு தனி அறிவை கொடுத்திருக்கிறது, அது தெரியாத விஷயங்களை தேடல்களில் வாயுளாக அறிந்துகொள்ளத்தான்” என்பதை அதிகமான யாரும் ஆமோதிக்க முன்வருவதில்லை. இது மீண்டுமொரு வேடிக்கையான ஒன்று.

http://fatherstephen.files.wordpress.com/2009/01/wrath-of-god.jpg

கடவுளைப் பற்றிய விஷயங்கள் சிறிதேனும் அனைவருக்கும் தெரிந்ததாகவே இருப்பினும், ஐந்தில் வளையாதது ஐம்பதில் வளையாது என்பார்கள்., ஒரு காலகட்டத்திற்கு பிறகு எவராலும் தங்களை மாற்றி கொள்ளமுடிவதில்லை. வளரும் பருவத்தில் எந்த நீர் உற்றப்பட்டதோ அதே தன்மை உடைய  நீருக்ககவே ஒரு தாவரம் கா த்திருக்குமாம். அதைவிட அதிக தனிம, நீர்ம வளங்கள் உள்ள நீரை வார்த்தாலும் அது திருப்தியடையாதாம். அதுபோன்று பகுத்தறிவு கருத்துக்களுக்கு
மனம் அதற்க்கு இடம் கொடுக்கவும் விடுவதில்லை. அதனை அதன் போக்கிலேயே விட்டு வரும் சந்ததிகளுக்கும் தவறான போதனைகளை போதித்து விடுகிறோம்.

கடவுளை அறிந்து கொள்ளுங்கள்:

1). கடவுள் என்று ஒன்று இருந்தால் அது மனிதனை படைத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன?

2). மனிதன் என்பவன் என்ன விதி என்ற தூரபொறியை வைத்து இயக்கி விளையாடும் பொம்மைகளா கடவுளுக்கு?

3). மனிதனை தோற்றுவிக்கும் அவசியம் என்ன வந்தது கடவுளுக்கு?

கடவுளானவன் மனிதர்களை தோற்றுவித்திருக்கிறான் என்ற கருத்தை ஒப்புக்கொள்ளவேண்டுமானால், அவனே அனைத்தையும் ஆள்பவன், அவனே அனைத்து அசைவுகளுக்கும் மூலமானவன் என்றால் பின்பு எதற்காக மனிதனின் அறிவை அழிவுசெய்யும் ஆயுதங்கள் தயாரிக்கவும் அடிமைப்பட்டவர்களை அதன் வாயுலாகவே கொள்ளவும் சிந்திக்க வைக்கிறான். அப்படி சிந்திக்கவைத்தால் கடவுள் என்பவனோ அல்லது என்பவளோ அல்லது என்பதோ நிச்சயம் ஒரு கொடூரஅரக்க குணம் கொண்டதாகவே இருக்கும்.

இல்லை, நீங்கள் சொல்வதென்பது சாத்தான்களின் வேலை என்று நீங்கள் குறுக்கிட்டால், சாத்தான்களை படைத்தது யார்? அவை எங்கிருந்து வந்தது?  நீங்கள் சொல்ல விளையும்  அல்லது இயலக்கூடிய பதில் இரண்டாகமட்டுமே  இருக்க முடியும்.

1). கடவுளிடமே.

2). இல்லை. சாத்தான்கள் கடவுளால் படைக்கப்படவில்லை. அவை கடவுளுக்கு எதிராக உருவாக்கப்பட்டது அல்லது உருவாகியது.

என்றால், உருவாக்கியதும் கொடூரமான விளையாட்டு சிந்தனை உடையதே. தானே உருவாகியது என்றால் ஒரேயாடியாக  சாத்தான்களையே வணங்கவேன்டியதுதானே. ஒரு பழமொழிகூட உண்டு. “சாட்சிக்காரன் காலில் விழுவதைவிட, சண்டைக்காரன் கால்லிலேயே விழுந்துவிடலாம்.” பின்பு ஏன் சாத்தான்கள்வணங்கப்படுவதில்லை.

மனிதன் தனக்குத் தோன்றிய  எண்ணங்களையெல்லாம் அடுத்தவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டுமென்று பல கதைகளை புணைந்தான். அது சிந்தனைக்கு அப்பாற்பட்டதாக, மக்களால் யோசிக்க முடியாததாக இருக்கும் பட்சத்தில் அப்படியே மக்களால் ஏற்றுக்கொள்ளவும்பட்டது.

இங்கு கடவுள் என்று வர்ணிக்கப்படுவது அந்த யூகிக்கமுடியாத, எல்லாவற்றிற்கும் மூலமான ஒன்றே ஒன்றுதான்.

“அது நம்மை காக்கவும் செய்வதில்லை. அழிக்கவும் செய்வதில்லை. அதனிடம்போய் கையேந்தி நிற்கவும் அது வேண்டுவதில்லை.”

ஒரு ஆலமரத்தின் விதையானது எப்படி ஒரு ஆலமரமாக நிமிர்ந்து தன்னை படைத்தவனுக்கு நிகராக நிற்கிறதோ, அவ்வாறே நாமும் வளரவேண்டும்.  இந்த உலகம் நம் மனதினைப் போல அதன் போக்கிலேயே சென்று கொண்டிருக்கிறது . இங்கு ஏற்ப்படும் எந்த விடயங்களுக்கும் அந்த எல்லாவற்றிற்கும்
மூலமான ஒன்றிற்கும் சம்பந்தங்கள் என்று ஒன்று இருக்க வாய்ப்புகளே இல்லை.

இங்கே மனிதனால் வெளியிடப்படும் நச்சு வாயுக்களும், எழும்பும் கட்டிடங்களுமே இத்தனை புவியல் மாற்றத்திற்கும், விண்வெளிமாற்றத்திற்க்கும் காரணம். கடவுளின் பெயரால் அறியப்படும் அந்த கற்பனைக்கோ அல்லது சாத்தான் என்ற முட்டாள்தனமான கதைகளுக்கோ  இந்த மாற்றங்களுடன்  நூல் அளவுதொடர்புகள்கூட   இருக்க வாய்ப்பில்லை. மனிதனானவன், என்று மதங்களைகடந்து  ஆத்திகம் நாத்திகம் அறிவியல் கடந்து புதுவிதமான ஒரு எல்லையில்லாத புள்ளியில் நின்று சிந்திக்கின்றானோ, அன்றுதான் இவ்விதமான விடயங்களைஅவனால் உணரமுடியும்.

https://i1.wp.com/fc00.deviantart.net/fs29/f/2008/137/c/1/We_Own_The_Sky_v_2_by_JsoNsw_7.png

அறிவியலிலும் சில முட்டாள்தனங்கள்

டார்வின் தான் எழுதிய கொள்கையில் மிகப்பெரிய ஒரு ஓட்டையை விட்டுச் சென்றுவிட்டார். மனிதன் குரங்கிலிருந்தும்  குரங்கு, அதன் உருவம் ஒத்த வேறு விலங்கிடமிருந்தும் அவ்விலங்கு, நீர்நிலவாழ் உயிரிடமிருந்தும் அதன் மூலம் அமீபா என்ற முதல் உயிரி என்றும் கூறியவர், அமீபா உருவாகிய மூலத்தை மறைத்துவிட்டார். அந்த முதல் ஒற்றை உயிரினம் உண்டான மூலத்தை அவரால் கண்டறியவோ அல்லது யுகிக்கவோ முடியவில்லை என்பதே உண்மை. அதன் பழியை அப்படியே எடுத்துச்சென்று வேதிபொருட்களின்மேல் திணித்தார்.

அவர்கூறியபடியே உயிரினம் பரிணாம வளர்ச்சி பெற்றிருக்கிறது என்று எடுத்துக் கொள்வோம். அது தொடருமா? சாத்தியக்கூறுகள் உள்ளனவா?

மனிதனுக்கு இன்று நாடுவிட்டு நாடு, கண்டம்விட்டு கண்டம் பறக்கவேண்டிய கட்டாயம் வந்துவிட்டது. பறவைகளுக்கும் இடம்நகர மரக்கிளைகளினூடே நடக்க வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது.   மனிதன் இரு இறக்கைகளுடனும், பறவைகள் குரங்குகளைப் போன்ற  நீளமான கால்களுடன் வளம்வந்தால் அது எப்படி இருக்கும். யூகிக்க முடிகிறதா? இதைத்தானே டார்வின் பரிணாம வளர்ச்சி என்கிறார். இதற்க்கு பெயர்தான் பரிணாமவளர்ச்சி என்றால், மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர்கூட இதனைக்கேட்டு கைதட்டிச் சிரிக்கும் வாய்ப்பு உண்டு. அப்படி வேதி பொருட்களின் வேதியல் மாற்றமே அமீபாவின் காரணம் என்றால், வேதி பொருள் உருவாக வேண்டிய அந்த உயிர்மூலம் எது என்பதே எனது கேள்வி. அங்குதான் நான் குறிப்பிடும் அனைத்துக்கும் மூலமான அந்த ஒன்று கடவுளின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.

அது அதிகசாத்தியக்கூறு உள்ள ஒரே வரத்தை மட்டும் நமக்குத்தருவதாக கூறமுடியும். அது நம் மனதை ஒருநிலைப்படுத்துவது. அறிவியலால் ESP ( Extra sensory power) போன்ற அறியப்பட்ட, சில விளக்க முடியாத ஆற்றல்களை மனித ஆழ்நிலை மனதிற்கு வழங்குவது. மற்றபடி இரு கை இரு கால் மனிதனால் உண்டாக்கப்பட்ட கார், பைக், வீடு, சொத்துபத்து… இவையெல்லாம் அந்த மூலம் தருமென நீங்கள் நினைத்தால்..

மன்னிக்கவும். முட்டாள்களின் பட்டியலில் முதலிடம் உங்களுக்குத்தான்.

கடவுள் – அது கருதுவதற்கு மட்டுமே.. இன்னும் அலசுவோம்.

தொடரும்..

அதற்க்கு

இக்கால பெண்கள்..!

https://i1.wp.com/dl10.glitter-graphics.net/pub/565/565090yjmbo526or.gif

அதிகப் பணம் கொண்டு

அழித் துடிக்கும் மனம்கொண்டு

அங்கும் இங்கும் ஆடிப்பாடி,

அழகென்று முகம் கெடுத்து

ஆடை தனைக் கிழித்து

புத்துலகம் படைப்பென

முழுதுடல் நூல்மறைத்து

இருக்கும் இவை கொடுத்து

இவளே விலையாகி,

விலையாய் மதுவாங்கி

மதுவுடன் மாதுவாகி

மஞ்சம் பல கண்டு

பணிதனை இவள் நினைத்து

பிணிதனை உள்வாங்கி

புறம்செய் பழிவாங்கி

புண்பெயர் தான்வாங்கி

பத்தினிப் பெண்டீரின்

பாவம் பலவாங்கி

பசுமுகம் கருவறுத்து

சமூகக் கேடாகி

சான்றோர் பீடாகி

சம்பந்தம் கொண்டார்க்கும்

உறவினை உயிர்ப்போர்க்கும்

இருந்திட்ட இடைவெளிதனை

தீவடுவாய் புறையாக்கி

எரிகால நெருப்பில்

என் நவீனப் பெண்ணே,

இத்தூண்டேன்ற தூசியாகி

இமைக்கின்ற இப்பொழுதில்

காற்றோடு கலக்கும் மாயம் என்ன….!

(இக்கவிதையை, பண்பாட்டையும் மரபையும் , சமூக நலத்தின் பொக்கிஷமாக எடுத்துரைக்கும் என்னுயிர் தோழி தர்சினிக்கு சமர்ப்பிக்கின்றேன்.)